In natuureducatiepark Nooterhof wordt een theepaviljoen gebouwd,een zogeheten eartship theehuis, dat voor een groot deel is opgetrokken uit gerecycled materiaal. Door het gebruik van aarde, muren van met zand gevulde autobanden en veel glas heeft het complex geen externe energiebronnen nodig. Met het (her)gebruik van regenwater en stroomopwekking door zonnepanelen wordt het theehuis volledig zelfvoorzienend. Het gebouw is een cadeau aan de stad Zwolle van de jubilerende woningbouwvereniging SWZ, die honderd jaar bestond.

Natuureducatiepark Nooterhof is een zogeheten Doepark, een park dat bruist van de natuuractiviteiten. Natuurliefhebbers, gezinnen, schoolkinderen en studenten, maar ook medewerkers van bedrijven en instellingen kunnen er van alles leren van en over natuur en milieu. Alle parkonderdelen hebben te maken met vier thema's: water, landschap, tuinen en gezondheid & welbevinden. Het Doepark is een gezamenlijk project van ROC Landstede, de Groene Welle, Stichting Milieuraad Zwolle, gemeente Zwolle, Waterschap Groot Salland, Vogelbescherming Nederland en Vitens. ROC Landstede neemt de exploitatie van het theehuis op zich.  Zoals leerlingen van Landstede (Groen, Onderhoud) praktijklessen krijgen in de groene ruimte van het natuureducatiepark, kan het theehuis een belangrijke rol spelen in de begeleiding van tal van leerlingen in andere sectoren van de ROC.

Gaudi
‘Met het theehuis hopen de initiatiefnemers meer mensen uit Zwolle en omgeving gemeenschap naar het natuureducatiepark te trekken,’ vertelt Hans Bijkerk, projectcoördinator namens SWZ, die haar jubileum in 2008 geheel in het teken van duurzaamheid heeft gevierd. ‘We wilden de Zwolsche gemeenschap iets aanbieden in de categorie duurzaamheid, een alternatief gebouw zoals we dat in de Benelux niet kennen.’ Er zijn eerder plannen geweest voor een earthship in Nederland, maar strenge bouwvoorschriften gooiden steeds roet in het eten.  In de Verenigde Staten bestaan de bijzonder vormgegeven earthships al langer. De (organische) stijl doet denken aan creaties van Gaudi.

Aardehuis
In het Nederlands betekent Earthship aardehuis. Een aardehuis is een gebouw (woning) die hoofdzakelijk zijn gebouwd uit afvalmateriaal en aarde. Het theehuis wordt opgetrokken uit 900 autobanden, 7000 flessen en 6000 blikken.  Voor de bouw van de horecagelegenheid zijn drie Engelsen en twaalf Amerikanen ingevlogen. De bouwers, gebruiken schone energie via zon en wind.  Regenwater wordt opgevangen van het dak en gefilterd tot drink- en spoelwater. Men bouwt de huizen door ze gedeeltelijk in te graven. De muren worden vervaardigd van met aarde gevulde autobanden. Aan de zuidkant bevindt zich een glazen serre om optimaal gebruik te maken van zonlicht en zonnewarmte. De noordkant wordt afgedekt (aange-aard) met grond. Doordat de zuidkant volledig van glas is kan de binnenruimte dusdanig aangewarmd worden met het zonlicht dat de opgeslagen warmte ook voldoende moet zijn voor de wintermaanden. ‘De grap is dat je een compleet theehuis laat functioneren zónder externe energie-voorzieningen, ’ aldus Bijkerk.

Reservoir
Een Earthship is gebouwd met gerecycleerd materiaal en voorziet zelf in stroom en water. Bijkomend voordeel is dat de afvalberg verkleind wordt zonder een permanent beroep te doen op nieuwe grondstoffen. En… een Earthship wordt zó ingericht en van milieubewuste technologie voorzien, dat het geen beroep hoeft te doen op openbare nutsvoorzieningen. Voor hun water zijn de bewoners van een Earthship volledig aangewezen op regenwater, smeltwater en het hergebruik van afvalwater. De daken van Earthships worden zo gebouwd dat al het water (regenwater en gesmolten sneeuw) afgevoerd wordt naar één punt, waar het in een reservoir (10.000 liter) wordt verzameld.

Meetapparatuur
Om zoveel mogelijk kennis op te doen over de manier waarop de energie/huishouding zich in het theehuis gaat gedragen wordt de nodige meetapparatuur ingebouwd. Als woningbouwvereniging vinden we een dergelijk project, een ontwerp van architect Michael Reynolds, superinteressant. Hans Bijkerk:  ´We kijken naar deze ontwikkelingen in de bouw vanuit de vraag wat we ervan kunnen leren voor ons woningbestand.  Hoe kunnen we de toegepaste technieken ook functioneel maken in het toekomstige woningbestand. Met andere woorden:  worden er technieken gebruikt die we ooit ook op de woningmarkt kunnen gebruiken?