Duurzaamheid vraagt dat we fundamentele veranderingen doorvoeren in onze manier van leven. Vaak gaat het dan over energieverbruik, duurzame materialen, het ontwerp voor een wijk of het aanpassen van een productieproces. Daarbij vergeten we soms dat het uiteindelijk mensen zijn die moeten zorgdragen voor deze veranderingen. Mensen die van elkaars creativiteit, capaciteit en netwerken gebruik moeten maken om de noodzakelijke veranderingen tot stand te brengen.

Het bij elkaar brengen van mensen, vanuit verschillende achtergronden, is daarmee een belangrijke stap op weg naar een duurzame samenleving. In Deventer is het afgelopen jaar een project uitgevoerd juist gericht op het verbinden van verschillende partijen in de stad: de gemeente, adviesbureaus, milieugroeperingen, burgers, bedrijven en het onderwijs. De Stichting Eigentijdse Verbindingen is op zoek gegaan naar initiatieven en is in gesprek gegaan met een diversiteit aan betrokkenen. Het doel was alles wat men tegen kwam op het gebied van duurzaamheid zichtbaar te maken, zo nodig te stimuleren en te ondersteunen. Dit alles gebeurde onder de noemer ‘Deventer duurzaam in gesprek’. Het gesprek staat daarbij voor het maken van contacten over duurzaamheid, het hebben van aandacht voor duurzaamheid en het bouwen aan verbindingen tussen betrokkenen.

Vanuit Saxion, waar ik werkzaam ben als lector duurzame ontwikkeling, waren we ook betrokken bij een aantal activiteiten. Zo hebben we een kenniscafé georganiseerd over de vraag of slopen een duurzame strategie kan zijn bij stedelijke vernieuwing. Tijdens dat kenniscafé spraken mensen van Woonbedrijf Ieder1 en een fotografe met elkaar. Die fotografe heeft foto’s gemaakt in een herstructureringswijk in Deventer; foto’s die de sociale verbanden in deze wijk blootleggen. Verrassend was het beeld van een plastic tafeltje onder wat bomen. Een beleidsmaker ziet dat snel als verrommeling van een park, maar voor bewoners kan het een ontmoetingspunt in de wijk zijn. Wat doet sloop met dit soort bijna onzichtbare verbanden? Of moeten we niet bang zijn om af en toe stevig in te grijpen in de leefomgeving? Lastige vragen die juist door de verschillende perspectieven tot een boeiende discussie leidden. Ook hebben we een Lagerhuisdebat georganiseerd tijdens een grote manifestatie in de Lebuïnuskerk in Deventer. Aanwezigen konden een stelling poneren en verdedigen. Bij duurzaamheid gaat het immers niet alleen om wetenschappelijke feiten, maar nog veel meer over waarden. Praten en discussiëren zijn dan onmisbare elementen.

Dankzij de koppeling met ‘Deventer duurzaam in gesprek’ hebben we vanuit Saxion nieuwe mensen leren kennen, hebben we nieuwe invalshoeken gehoord en zijn plannen voor nieuwe projecten gesmeed. Een bijeenkomst over Cradle2Cradle gaat bijvoorbeeld waarschijnlijk leiden tot leerkringen over dit begrip. Of er ook nieuwe kennis is gemaakt, weet ik niet. Belangrijker was het bouwen van nieuwe verbindingen. En dat is voluit gelukt. Ik heb mensen in Deventer leren kennen die ik voorheen niet had gesproken. Dat is een verrijking, want al te snel redeneer je vanuit je eigen gezichtsveld. Juist in gesprek met anderen, leer je dat je eigen blikveld beperkt is en leer je over de waarde(n) van die ander.


Het Aeolusfonds heeft ‘Deventer duurzaam in gesprek’ ook ondersteund. De publicatie waarin alle ervaringen en initiatieven zijn vastgelegd is mede dankzij het Aeolusfonds tot stand gekomen. Tijdens een afsluitende bijeenkomst op 3 juli jongstleden is het eerste exemplaar aangeboden aan burgemeester Andries Heidema van Deventer.

Het zichtbaar maken en uitdragen van duurzaamheid en het verbinden van mensen om hen te laten leren van elkaar zijn belangrijke peilers voor het Aeolusfonds. In Deventer hebben we gelukkig een stukje kunnen bijdragen hieraan.

Voor meer informatie: www.eigentijdseverbindingen.nl

Theo de Bruijn
Voorzitter Stichting Aeolus Fonds