Nieuws

Veel mensen denken dat het geen zin heeft om invloed uit te oefenen op het openbaar bestuur. Maar dat dat zin heeft wordt in Peize bewezen. Burgers hebben drieduizend handtekeningen verzameld om woningbouw op een open terrein in hun dorp tegen te gaan. Ze hebben gepleit voor een groene ruimte. En ze hebben dat pleidooi gewonnen. Het Brinkskampje in Peize krijgt nu een invulling die de mensen wel willen. Een betere manier om burgers bij het onderhoud van de eigen omgeving te betrekken laat zich bijna niet denken.

Pieter Posthumus van Landschapsbeheer Drenthe is enthousiast over de mogelijkheid die men in Peize heeft gecreëerd om landschapselementen met de daarbij behorende inheemse bomen en struiken te integreren in de bebouwde kom. Deze cultuurhistorische en ecologische waardevolle landschapselementen treft men hoofdzakelijk nog in het buitengebied aan, op deze manier 'trek je deze elemeneten van buitenaf naar binnen toe'.

Spannend
De burgers wilden van het Brinkskampje weer een spannende locatie maken. En met spannend bedoelden ze dat het een boeiende, groeiende en bloeiende plek moest worden waar van ze mogen genieten. Nadat de voormalige garage op die plek werd gesloopt, ging men massaal voor het invullen van de open ruimte met groen. Gekozen werd voor inheems materiaal. Er worden meidoorhagen en beukenhagen geplant. En zo komt er ook een boomgaard met oude fruitboomrassen waar de bewoners van kunnen plukken.

Groenaanplant
Landschapsbeheer Drenthe heeft via de overkoepelende landelijke organisatie de weg gevonden heeft naar financiering uit het budget kleinschalige initiatieven van de Stichting Aeolus Fonds. Om de groenaanplant mogelijk te maken kreeg men een bedrag van € 5000 uit deze pot. Ook de gemeente Peize heeft een financiële bijdrage geleverd om de groene ruimte mogelijk te maken en de IVN, de Vereniging voor Natuur- en milieueducatie, draagt haar financiële steentje bij.

Kerken in het groen
Albert Erik de Winter werkt bij Landschapsbeheer Groningen. In veel Groningse dorpen wordt door Landschapsbeheer samengewerkt met dorpsverenigingen zoals in de projecten Bloeiende Bosranden of Kerken in het groen. De Winter is betrokken bij het project 'Kerken in het groen'. Ook dit project ontving een subsidie van de Stichting Aeolus Fonds. Het project behelst het herstel van oude kerkterreinen in de provincie Groningen. Veel van deze terreinen worden geconfronteerd met zwaar achterstallig onderhoud aan grafmonumenten en groen. In Groningen zijn terreinen vaak markante punten in het landschap. 'Zo zijn in het verleden in noord Groningen veel wierden afgegraven waarbij alleen de kerkterreinen zijn blijven staan,' zo legt De Winter uit, 'mede door de ontkerkelijking  hebben in het verleden weinig mensen aandacht gehad voor deze terreinen waardoor er sprake is van veel achterstallig onderhoud.'

Salamander
Het project 'Kerken in het Groen' heeft als doel het herstel van grijze en groene elementen op het kerkterrein. Bij grijze elementen kan gedacht worden aan het herstel van grafmonumenten, oude kerkenpaden en hekwerken. Bij groen aan elementen als oude bomen, lanen en hagen. Tijdens herstelwerkzaamheden wordt zoveel mogelijk rekening gehouden met de natuur, kerkterreinen zijn namelijk rijk aan flora en fauna. Zo komen hier relatief veel vleermuizen en amfibieën voor. Begraafplaatsen vormen vaak een prachtige behuizing voor salamanders die de kieren en de groeven van grafmonumenten gebruiken als woon-en verblijfstede. Daarnaast zijn in Groningen de oudste en mooiste bomen vaak te vinden op begraafplaatsen. De prachtige groene parken vertellen met de grafmonumenten en imposante kerkgebouwen vaak de historie van de streek, reden om deze terreinen te behouden en daar waar mogelijk in ere te herstelen.

Voorwaarden
Doel van beide projecten is dat bewoners gestimuleerd worden om voor de toekomst het beheer van de groene ruimte zelf voor hun rekening te nemen. Landschapsonderhoud in de eigen omgeving. Steeds meer mensen nemen dat onderhoud zelf ter hand. Zoals blijkt uit de verhalen van Rottum, Bellingwolde en Peize. En het lijkt erop dat er sprake is van een steeds verdergaande betrokkenheid bij de eigen natuurlijke omgeving. Sprak Landschapsbeheer enkele jaren geleden nog over de noodzaak tot een mentaliteitsverandering, nu lijkt het erop dat steeds meer burgers zelf verantwoordelijkheid nemen. En is dat niet de belangrijkste stap naar duurzaamheid?